Metoda mnri®

WEDŁUG DR S. MASGUTOVEJ

Co to jest Metoda MNRI®

Kompleksowa forma terapii wspierająca rozwój układu nerwowego, sensorycznego i ruchowego dziecka.

W ramach terapii wykorzystujemy dwa uzupełniające się podejścia:

  • Integrację odruchów dynamicznych i posturalnych MNRI® – pracę nad organizacją wzorców ruchowych, stabilizacją, równowagą, koordynacją i planowaniem ruchu.
  • Terapię NeuroTaktylną – pracę poprzez odpowiednio dobrane bodźce dotykowe i sensoryczno-ruchowe, wspierającą m.in. regulację, świadomość ciała, przetwarzanie sensoryczne i organizację ruchu.

Integracja odruchów dynamicznych i posturalnych MNRI®

Metoda S. Masgutovej jest ukierunkowana na przywrócenie możliwości rozwoju neurosensomotorycznego oraz na integracę motoryki pierwotnej w celu optymalnego funkcjonowania i rozwoju.

W podejściu MNRI® wg dr Svetlany Masgutovej szczególną uwagę zwraca się na odruchy dynamiczne i posturalne oraz ich znaczenie dla rozwoju prawidłowych wzorców ruchowych.

Terapia wykorzystuje indywidualnie dobrane techniki sensoryczno-ruchowe, których celem jest wspieranie dojrzewania i integracji reakcji odruchowych oraz poprawa współpracy pomiędzy układem nerwowym, czuciowym i ruchowym.

Metoda S. Masgutovej łączy w sobie programy:

ocena, korekcja, rozwój i integracja odruchów, układu ruchów pierwotnych z ruchami i nawykami kontrolowanymi, ruchów pierwotnych, odruchów i ich schematów, sensomotorycznej i propiroceptywnej koordynacji ruchów, schematów odruchów i nawyków ruchowych, sfery emocjonalnej, sfery poznawczej.

Czym są odruchy dynamiczne i posturalne?

Odruchy dynamiczne

uczestniczą w organizacji ruchu. Wspierają m.in. zdolność dziecka do wykonywania ruchów naprzemiennych, zmiany pozycji ciała, przemieszczania się oraz dostosowywania ruchu do zmieniających się warunków.

Odruchy posturalne

związane są przede wszystkim z utrzymaniem stabilnej pozycji ciała, równowagi oraz dostosowaniem napięcia mięśniowego do wykonywanego ruchu.

Ich prawidłowe współdziałanie tworzy ważną bazę dla takich umiejętności jak: stabilne siedzenie i stanie, utrzymywanie prawidłowej pozycji ciała, równowaga, koordynacja całego ciała, ruchy naprzemienne, orientacja w przestrzeni, przekraczanie linii środkowej ciała, planowanie i wykonywanie ruchów.

Dla jakich dzieci może być pomocna?

Praca nad integracją odruchów dynamicznych i posturalnych może być rozważana u dzieci, u których obserwuje się trudności w zakresie:

  • koordynacji ruchowej,
  • równowagi i stabilizacji posturalnej,
  • kontroli napięcia mięśniowego,
  • planowania i organizacji ruchu,
  • wykonywania ruchów naprzemiennych,
  • przekraczania linii środkowej ciała,
  • orientacji w schemacie ciała,
  • orientacji przestrzennej,
  • płynności i precyzji ruchów,
  • sprawności motoryki dużej i małej,
  • grafomotoryki,
  • utrzymywania prawidłowej pozycji podczas siedzenia przy stoliku,
  • trudności z automatyzacją nowych umiejętności ruchowych.

Może być również elementem kompleksowego wsparcia dzieci z różnymi trudnościami rozwojowymi, jeżeli obserwacja funkcjonowania dziecka wskazuje na potrzebę pracy nad organizacją reakcji sensoryczno-ruchowych.

JAK WYGLĄDA PRACA?

Terapia MNRI® nie polega na mechanicznym „wywoływaniu” pojedynczych odruchów. Terapeuta obserwuje sposób, w jaki dziecko reaguje na określone bodźce i zadania ruchowe, a następnie dobiera odpowiednie techniki pracy.

Istotnym elementem jest indywidualizacja terapii – ten sam wzorzec odruchowy może manifestować się u różnych dzieci w odmienny sposób.

Jakich efektów można oczekiwać?

Efekty terapii są indywidualne i zależą od wieku dziecka, jego poziomu rozwoju, rodzaju obserwowanych trudności oraz systematyczności pracy.

W toku terapii można dążyć do wspierania:

\

Stabilizacji posturalnej

Dziecko może stopniowo uzyskiwać lepszą kontrolę nad pozycją ciała i łatwiej utrzymywać stabilną pozycję podczas zabawy, nauki czy wykonywania zadań ruchowych.

\

Równowagi i koordynacji

Praca nad reakcjami posturalnymi może wspierać zdolność dziecka do utrzymywania równowagi i dostosowywania pozycji ciała podczas ruchu.

\

Koordynacji obu stron ciała

Wspieranie integracji wzorców ruchowych może pomagać w rozwijaniu współpracy prawej i lewej strony ciała.

\

Planowania i organizacji ruchu

U niektórych dzieci trudność nie polega na braku siły, ale na tym, że dziecko ma problem z zaplanowaniem jak wykonać określony ruch.

\

Regulacji napięcia mięśniowego

Odpowiednia organizacja napięcia jest potrzebna zarówno do dużych aktywności ruchowych, jak i precyzyjnych czynności dłoni.

\

Rozwoju sprawności manualnej i grafomotorycznej

Stabilna praca całego ciała stanowi ważną podstawę dla precyzyjnych ruchów ręki.

\

Lepszego funkcjonowania podczas nauki

Dziecko, które łatwiej utrzymuje stabilną pozycję ciała i sprawniej organizuje ruch, może mieć lepsze warunki do wykonywania zadań wymagających koncentracji.

Nie oznacza to jednak, że integracja odruchów jest terapią trudności szkolnych. Jej celem jest przede wszystkim wspieranie bazowych funkcji sensoryczno-ruchowych, które mogą mieć znaczenie dla codziennego funkcjonowania dziecka.

Dlaczego warto obserwować odruchy?

Trudności w funkcjonowaniu odruchowym nie zawsze są widoczne jako oczywisty problem ruchowy.

U dziecka mogą przejawiać się pozornie niezwiązanymi ze sobą trudnościami, na przykład:

  • Nie lubi siedzieć przy stoliku
  • Ciągle zmienia pozycję
  • Potyka się i przewraca
  • Ma trudności z jazdą na rowerze
  • Nie lubi zabaw ruchowych
  • Szybko męczy się podczas pisania
  • Ma problem z koordynacją ruchów
  • Trudno mu nauczyć się nowych sekwencji ruchowych

W takich sytuacjach warto spojrzeć na dziecko całościowo i sprawdzić, czy obserwowane trudności mogą mieć związek z organizacją jego funkcji sensoryczno-ruchowych i posturalnych.

Indywidualna terapia

Integracja odruchów dynamicznych i posturalnych MNRI® powinna być prowadzona po wcześniejszej obserwacji i ocenie funkcjonowania dziecka.

Nie pracujemy „na odruchy”, ale z dzieckiem i jego indywidualnymi potrzebami. Cele terapii ustalamy na podstawie obserwowanych trudności, wieku i możliwości dziecka oraz jego funkcjonowania w domu, przedszkolu lub szkole.

Terapia MNRI® może być stosowana jako element kompleksowego wsparcia rozwoju dziecka, obok innych form terapii, takich jak integracja sensoryczna, fizjoterapia, terapia pedagogiczna czy logopedia – zależnie od indywidualnych potrzeb.

terapia neurokatylna wg dr s. masgutovej

DOTYK, RUCH I UKŁAD NERWOWY

WSPARCIE PRAWIDŁOWEGO

ROZWOJU DZIECKA

Terapia NeuroTaktylna, oparta na założeniach metody dr Svetlany Masgutovej, wykorzystuje odpowiednio dobrane bodźce dotykowe i sensoryczno-ruchowe, aby wspierać organizację pracy układu nerwowego oraz rozwój reakcji posturalnych, ruchowych i sensorycznych. Nazwa oznacza stymulację zmysłu dotyku poprzez wykorzystanie neurofizjologicznych zasobów czuciowo-ruchowych organizmu.

Założeniem programu jest uruchomienie mechanizmów neuronalnych i neurorozwoju, aby pomóc w regulacji stresu i mechanizmów obronnych.

Terapia NeuroTaktylna składa się z dwóch aspektów tj. aspekt związany z technika pracy zmysłu dotyku oraz aspekt skierowany na optymalizację funkcjonowania układu neurosensomotoryczngo i ośrodkowego układu nerwowego.

Terapia może być  wsparciem dla osób dorosłych i dzieci, u których obserwujemy:

\

trudności w przetwarzaniu bodźców dotykowych i sensorycznych,

\

trudności z regulacją pobudzenia i wyciszeniem,

\

problemy z koncentracją i utrzymaniem uwagi,

\

obniżoną koordynację ruchową,

\

trudności w planowaniu i wykonywaniu ruchów,

\

problemy z grafomotoryką i sprawnością manualną,

\

trudności w zakresie schematu ciała i orientacji w przestrzeni,

\

opóźnienia lub dysharmonie w rozwoju psychoruchowym,

\

trudności występujące u dzieci ze spektrum autyzmu lub innymi wyzwaniami neurorozwojowymi.

Jakich efektów można oczekiwać?

Celem pracy jest poprawa jakości reakcji sensoryczno-ruchowych oraz stworzenie lepszych warunków do dalszego rozwoju i uczenia się.

Efekty terapii są indywidualne i zależą m.in. od wieku dziecka, jego potrzeb rozwojowych, poziomu funkcjonowania oraz systematyczności pracy.

W obszarze sensorycznym

Regularna praca może wspierać:

  • lepsze rozpoznawanie i różnicowanie bodźców dotykowych,
  • zmniejszenie nadmiernej reaktywności na dotyk,
  • zwiększenie tolerancji różnych faktur, materiałów i form kontaktu z ciałem,
  • lepsze reagowanie na bodźce, które wcześniej były przez dziecko ignorowane lub poszukiwane w nadmiernym stopniu,
  • rozwój świadomości własnego ciała,
  • lepszą orientację w schemacie ciała,
  • bardziej adekwatne reagowanie na informacje płynące z ciała.

W założeniach programu szczególne znaczenie przypisuje się prawidłowemu funkcjonowaniu systemu dotykowego oraz jego współpracy z układem proprioceptywnym i ruchem.

W obszarze napięcia i organizacji ruchu

Terapia może wspierać:

  • bardziej prawidłową regulację napięcia mięśniowego,
  • stabilizację posturalną,
  • koordynację ruchową,
  • płynność i celowość ruchów,
  • rozwój kontroli motorycznej,
  • lepszą organizację ruchów całego ciała,
  • przygotowanie organizmu do bardziej złożonych aktywności ruchowych.

Dzięki temu u niektórych dzieci łatwiejsze może stać się podejmowanie aktywności wymagających równowagi, koordynacji, pracy obu stron ciała czy precyzji ruchowej.

W obszarze regulacji i zachowania

Jednym z ważnych celów pracy jest wspieranie zdolności dziecka do regulowania poziomu pobudzenia.

W codziennym funkcjonowaniu może to przejawiać się jako:

  • łatwiejsze wyciszanie się,
  • większa tolerancja sytuacji obciążających sensorycznie,
  • lepsze radzenie sobie z nowymi doświadczeniami sensorycznymi,
  • wydłużenie czasu spokojnego uczestniczenia w aktywności,

W założeniach programu integracja systemu dotykowego wiązana jest również z regulacją emocjonalną i zachowaniem.

W obszarze koncentracji i uczenia się

Lepsza organizacja informacji sensorycznych i większa stabilność posturalna mogą tworzyć korzystniejsze warunki do podejmowania aktywności wymagających uwagi.

U dziecka można wówczas obserwować:

  • większą gotowość do pracy przy stoliku,
  • łatwiejsze utrzymanie pozycji podczas wykonywania zadań,
  • dłuższe pozostawanie przy rozpoczętej aktywności,
  • mniejszą potrzebę poszukiwania dodatkowej stymulacji,
  • lepszą organizację działania.

Należy jednak podkreślić, że Terapia NeuroTaktylna nie jest terapią koncentracji ani nauki szkolnej. Jej zadaniem jest przede wszystkim wspieranie podstawowych mechanizmów sensoryczno-ruchowych, które mogą mieć znaczenie dla funkcjonowania dziecka w sytuacjach wymagających uwagi i uczenia się.

W obszarze sprawności manualnej i grafomotorycznej

Poprzez pracę nad świadomością ciała, napięciem, czuciem i organizacją ruchu terapia może stanowić wsparcie dla rozwoju:

  • sprawności rąk,
  • koordynacji wzrokowo-ruchowej,
  • precyzji ruchów,
  • kontroli napięcia podczas czynności manualnych,
  • przygotowania do czynności grafomotorycznych,
  • sprawniejszego posługiwania się przyborami szkolnymi.

Może to być szczególnie istotne u dzieci, które podczas rysowania lub pisania szybko się męczą, nadmiernie dociskają przybór do kartki, mają trudności z kontrolowaniem ruchu ręki albo unikają aktywności manualnych.

Najważniejszy efekt:

lepsza organizacja dziecka

Celem terapii nie jest uzyskanie jednego, izolowanego efektu. Chodzi przede wszystkim o wspieranie bardziej harmonijnej współpracy układu nerwowego, sensorycznego i ruchowego.

Dlatego w trakcie terapii możemy obserwować zmiany nie tylko w zakresie reakcji na dotyk, ale również w sposobie, w jaki dziecko:

czuje swoje ciało → reaguje na bodźce → organizuje ruch → reguluje pobudzenie → podejmuje aktywność → koncentruje się → uczy się.

U dzieci, u których występują trudności w tych obszarach, poprawa regulacji sensorycznej i ruchowej może ułatwiać codzienne funkcjonowanie w domu, przedszkolu i szkole.

WAŻNE

Terapia NeuroTaktylna jest indywidualnie dobieraną formą pracy i powinna być traktowana jako element szerszego procesu terapeutycznego, a nie jako metoda zastępująca diagnostykę lub inne potrzebne formy terapii. Efekty nie są takie same u każdego dziecka. Ich pojawienie się i zakres zależą od indywidualnych potrzeb oraz systematyczności terapii.

W naszym gabinecie terapię poprzedzamy obserwacją i oceną potrzeb dziecka, a cele pracy dobieramy indywidualnie – tak, aby terapia odpowiadała jego aktualnym trudnościom i możliwościom rozwojowym.

Terapia NeuroTaktylna może być wartościowym uzupełnieniem kompleksowego postępowania terapeutycznego, m.in. terapii integracji sensorycznej, fizjoterapii, terapii pedagogicznej czy logopedycznej.

Jeżeli obserwujesz u swojego dziecka trudności w zakresie regulacji, dotyku, ruchu, koncentracji lub koordynacji – warto skonsultować je ze specjalistą i sprawdzić, jakie formy wsparcia będą dla niego najbardziej odpowiednie.

Skontaktuj się z nami!

Poznaj możliwości metody MNRI® według dr S. Masgutovej

małgorzata czarnecka-jaśkiewicz

Pedagog Specjalny z uprawnieniami do pracy MNRI®

501 270 377
malgorzata@sensolandia.pl

Strona używa ciasteczek. Zostając na stronie zgadzasz się na ich użycie. Polityka Prywatności
Zgadzam się